Omschrijving van het voorwerp: boekje huldestoet burgemeester Buytaert
Afmetingen: 137x210 mm
Datering: 1965
Toestand: gift
Thema: personaliteiten
Origineel boekje van de huldestoet van laatste burgemeester van Dudzele Johan Buytaert op 16 mei 1965.
Toen dokter Johan Buytaert in 1965 tot burgemeester van Dudzele werd aangesteld, was als weken van voordien een werkgroep aangesteld die het volledige gebeuren tot in de puntjes moest voorbereiden. Aan het programma werd dan ook met grote ijver gewerkt om er iets van te maken dat mocht gezien worden. Dudzele “Ster van ’t Noorden” stond vele jaren bekend om zijn prachtige stoeten. Denken we maar aan de stoeten van “Metje Van Neste”, van de Koninklijke harmonie Poldergalm of de pastoorsaanstellingen.
Een korte levensschets:
Buytaert was het zesde en jongste kind in het gezin van de uit Temse afkomstige Hendrik Buytaert (Temse 1875 - Dudzele 1953) en Maria-Ludovica Reynaert (Lichtervelde 1875 - Dudzele 1965). Het gezin was tijdens de Eerste Wereldoorlog naar Nederland uitgeweken, wat de geboorte van de jongste zoon in Uden verklaart. Na de oorlog kwam het gezin zich in Knokke vestigen. Johan Buytaert liep middelbare school in Nieuwpoort en Oostende en trok toen naar de Katholieke Universiteit Leuven waar hij in 1944 tot doctor in de genees- heel- en verloskunde promoveerde. Van 1938 tot 1944 was hij een actief lid van de studentenclubs 'Moeder Oostendse' en 'Moeder Brugse'. Van de eerste was hij voor de jaren 1940-41 en 1941-42 de preses. Hij vervolgde zijn studies aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen, met het vooruitzicht om eventueel naar Belgisch Congo te vertrekken.
In Knokke had hij de Nederlandse Stephanie Verpoort leren kennen (Zevenaar 1923 - Dudzele 2005). Hij trouwde met haar op 9 augustus 1944 in Antwerpen (Knokke lag in die periode in het 'Sperrgebiet') en ze kregen drie zoons en vijf dochters: Ingrid (°1945), Peter-Jan (1947-2006), Ingeborg (°1948), Sigrid (°1949), Jan-Stefaan (°1950), Koenraad (1951-1997), Marie-Lutgarde (°1954) en Beatrix (°1957). Tegen het einde van de oorlog bevond hij zich nog, pas getrouwd, in Antwerpen. Zoals hij het heeft verteld, wilde zijn vrouw op 16 december 1944 naar de bioscoop gaan in Cinema Rex, op de dag dat een V2 op de bioscoop terechtkwam, met 561 doden en talrijke gekwetsten tot gevolg. Omdat hij geen zin had, waren ze toen niet naar de film gaan kijken, maar waren in de omgeving aan het wandelen, en konden ter plaatse snellen en meehelpen om de eerste zorgen toe te dienen.
Na zijn legerdienst kreeg Buytaert de gelegenheid om in 1946 een huisartsenpraktijk over te nemen in Dudzele, waar hij met zijn groeiend gezin zijn intrek nam in het vroegere 'Hof van Grammez'. Hij was van 1964 tot 1970 ook CVP-burgemeester van Dudzele, vooraleer de gemeente bij de stad Brugge werd gevoegd. In de fusiegemeente Brugge was hij van 1971 tot 1977 en van 1980 tot 1982 gemeenteraadslid. In september 2005 werd hem hulde gebracht bij zijn afscheid, na vijfentwintig jaar lidmaatschap van de kerkfabriek van de parochie Sint-Pieters-in-de-banden te Dudzele. Hij was ook gedurende enkele jaren voorzitter van het plaatselijke Davidsfonds. Toen hij als reserveofficier was afgezwaaid bleef hij de contacten onderhouden met het medisch corps in het Belgisch leger en gaf hij gevolg aan wederoproepingen. Hij bereikte hierdoor de graad van reserve luitenant-kolonel.
Hij werkte mee aan het Canvas-programma Meneer Doktoor uit 2009. Een week voor zijn dood op 90-jarige leeftijd werd een speciale aflevering uitgezonden, die volledig aan hem was gewijd. Doordat het TV-programma van hem een 'Bekende Vlaming' maakte, werd zijn overlijden in alle media gemeld. De laatste weken van zijn leven verbleef hij in het woon- en zorgcentrum Herdershove in Sint-Pieters-Brugge.
Tijdens zijn laatste levensjaren schreef hij zijn herinneringen op, wat resulteerde in een boek dat in beperkte oplage werd gedrukt, voornamelijk bestemd voor zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. |